|
Pierwotne umocnienia lokowanej w 1346 roku
Bydgoszczy miały postać palisady,
zbudowanej z solidnych, kilkunasto centymetrowej grubości pali
drewnianych, wbitych obok siebie pionowo w ziemię. Palisada,
odkryta dotychczas tylko na niewielkim odcinku podczas badań
archeologicznych przy ulicy Pod Blankami 4, z pewnością otaczała
całą, najbardziej narażoną na atak nieprzyjaciela południową
stronę miasta.
Na przełomie XV/XVI wieku umocnienia te zostały zastąpione
pojedynczą linią murów obronnych, ciągnących się łukiem od Bramy
Kujawskiej na wschodzie miasta, do Bramy Poznańskiej na zachodzie.
Niewielkie odcinki zamykały także wolny obszar pomiędzy bramami a
fosą zamkową i Brdą Młynówką. Bydgoski mur, podobnie jak inne tego
typu konstrukcje budowany był odcinkami, wznoszonymi w różnym
czasie.
|
|
Prace budowlane, przerywane okresowo na skutek braku środków finansowych trwały
bardzo długo, bo około 50-60 lat. Mur o całkowitej długości około 460 m miał
szerokość 1,5 – 1,8 m, oraz wysokość, licząc od poziomu ówczesnego gruntu około
7 m (odpowiada to wysokości 10 m ponad poziomem wody w fosie miejskiej).
dalej 
|